طلبگی، احساس خوشایند پروانگی

یادداشت های علمی یک طلبه

طلبگی، احساس خوشایند پروانگی

یادداشت های علمی یک طلبه

عباس ذوالقدری
سایت قبلی 2baleparvaz.ir
کانال تلگرامی قبلی menbardigital@

امام صادق علیه السلام فرمود: مَنْ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ وَ عَمِلَ بِهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ دُعِیَ فِی مَلَکُوتِ السَّمَاوَاتِ عَظِیماً فَقِیلَ تَعَلَّمَ لِلَّهِ وَ عَمِلَ لِلَّهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ (الکافی، ج‏1، ص: 36) یعنی: هر که براى خدا علم را بیاموزد و به آن عمل کند و به دیگران بیاموزد در ملکوت آسمانها عظیمش خوانند و گویند: آموخت براى خدا، عمل کرد براى خدا، تعلیم داد براى خدا.

امیرالمومنین علی علیه السلام فرمود: مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَلْیَبْدَأْ بِتَعْلِیمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْلِیمِ غَیْرِهِ وَ لْیَکُنْ تَأْدِیبُهُ بِسِیرَتِهِ قَبْلَ تَأْدِیبِهِ بِلِسَانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا أَحَقُّ بِالْإِجْلَالِ مِنْ مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِمْ (نهج البلاغه، حکمت 73)
یعنی: کسی که خود را رهبر و امام مردم قرار داد باید قبل از تعلیم دیگران به تعلیم خود پردازد و پیش از آنکه به زبان تربیت کند، به عمل تعلیم دهد. و آن که خود را تعلیم دهد و ادب کند، به تعلیم و تکریم سزاواراتر است از آن که دیگری را تعلیم دهد و ادب آموزد.

منوی بلاگ
پنجشنبه, ۲۱ تیر ۱۳۹۷، ۱۱:۱۷ ب.ظ

دعایی برای ادای قرض

شیخ بهایی کتابی دارد به نام « الأربعون حدیثا» که چهل حدیث را در آن مفصلا شرح کرده است. این کتاب مشحون است از فواید لغوی و ادبی و کلامی و حتی ریاضی که جناب شیخ جامعیت خود را در آن به اثبات رسانده است.

ایشان در حدیث شانزدهم این کتاب بدون مقدمه و مؤخره، یک خاطره کوتاه و عجیب از خودشان نقل می کنند و هیچ توضیح دیگری نمی دهند و به حدیث بعد می روند.

متن و ترجمه این بخش از کتاب را در آینجا می آوریم.


الحدیث السادس عشر* دعاء أداء القرض*

 «... شکوت الى رسول اللّه صلّى اللّه علیه و آله و سلّم دینا کان علیّ فقال: یا علیّ قل: «اللّهمّ أغننی بحلالک عن حرامک و بفضلک عمّن سواک» فلو کان علیک مثل صبیر دینا قضاه اللّه عنک. و الصبیر: اسم جبل بالیمن، لیس بالیمن جبل أعظم منه».أمالی الصدوق: المجلس 61 ص 347


 [- قصّة المؤلّف مع هذا الدعاء]


قال جامع هذه الأحادیث عفا اللّه عنه: کثر علیّ الدین فی بعض السنین حتّى تجاوز ألفا و خسمائة مثقال ذهبا، و کان أصحابه متشدّدین فی تقاضیه غایة التشدّد حتّى شغلنی الاهتمام به عن أکثر أشغالی، و لم یکن لی فی وفائه حیلة و لا الى أدائه وسیلة، فواظبت على هذا الدعاء فکنت‏ اکرره کلّ یوم بعد صلاة الصبح، و ربّما دعوت به بعد الصلوات الاخر فیسّر اللّه سبحانه قضاءه و عجّل أداءه فی مدّة یسیرة بأسباب غریبة ما کانت تخطر بالبال و لا تمرّ بالخیال.


حدیث شانزدهم از کتاب چهل حدیث شیخ بهایی

... شکایت کردم به رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم از قرض زیادی که بر عهده داشتم. حضرت فرمود: یا علی، بگو: «اللّهمّ أغننی بحلالک عن حرامک و بفضلک عمّن سواک» (خدایا من را با حلالت از حرامت بی نیاز فرما، و با فضلت از هر کسی غیر از خودت) که اگر به اندازه صبیر قرض داشته باشی خدای متعال آن را ادا خواهد کرد. ( صبیر نام کوهی است در یمن، که کوهی بزرگتر از آن در آنجا وجود ندارد.)


جمع آور کننده این احادیث (یعنی خود جناب شیخ بهایی) می گوید: در سالی قرض من زیاد شد تا جایی که رسید به 1500 مثقال طلا! (به پول امروز که هر گرم طلا 230 هزار توامن است می شود 1.621.500.000 تومان) و صاحبان آن وام ها هم با شدت تمام طلب خود را از من می خواستند. تا جایی که این قضیه همه ذهن و فکر من را مشغول کرده بود و هیچ راهی هم برای ادای این قزض نداشتم. پس مواظبت نمودم بر این دعا. بعد از نماز صبح این ذکر را تکرار می کردم. و چه بسا بعد از نمازهای دیگر هم این ذکر را می گفتم. پس خداوند آنچنان ادای این قرض را آسان نمود و در مدتی کوتاه با اسبابی غریب آن را ادا کرد که اصلا به ذهن و خیال خطور نمی کند.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">