تقدیم نوافل ظهر و عصر بر اذان ظهر جایز است یا خیر؟
قول مشهور عدم جواز تقدیم است.
صاحب عروه قائل به جواز است.
از قدما شیخ طوسی و از متاخرین مرحوم خویی فرموده اند: ما قائل به تفصیل هستند که اگر می داند بعد از اذان به خاطر اشتغال به کاری قادر به خواندن نافله ظهر و عصر نخواهد بود،، تقدیم مشروع است و گرنه تقدیم مشروع نیست.
دلیل این مطلب این روایت است:
صحیحه اسماعیل بن جابر:﴿مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبِی أَیُّوبَ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ جَابِرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع إِنِّی أَشْتَغِلُ- قَالَ فَاصْنَعْ کَمَا نَصْنَعُ صَلِّ سِتَّ رَکَعَاتٍ- إِذَا کَانَتِ الشَّمْسُ فِی مِثْلِ مَوْضِعِهَا صَلَاةَ الْعَصْرِ- یَعْنِی ارْتِفَاعَ الضُّحَى الْأَکْبَرِ وَ اعْتَدَّ بِهَا مِنَ الزَّوَالِ﴾
وسائل الشیعه (آل البیت)، شیخ حر عاملی، ج4، ص232، باب37 از ابواب مواقیت، حدیث4