نکاتی درباره دعای عدیله

در کتاب کیمیای محبت که درباره شیخ رجبعلی خیاط نوشته شده است در جایی سفارش به خواندن دعای عدیله و سوره حشر بعد از نماز صبح شده است. اما دعای عدیله چیست؟

علامه حسن زاده آملی در نکته 134 کتاب هزار و یک نکته فرموده اند:

تعداد اسماء الهی در دعای جوشن کبیر

مرحوم شیخ عباس قمی در کتاب گرانقدر مفاتیح الجنان درباره دعای شریف جوشن کبیر را آورده اند فرموده است: « و آن هزار اسم است و در آن است اسم اعظم…» اما در حقیقت این دعا هزار و یک اسم است، زیرا بند 55 آن دارای یازده اسم است:

«1- یا من نفذ فی کل شیء امره 2- یا من لحق بکل شیء علمه 3- یا من بلغت الی کل شیء قدرته 4- یا من لا تحصی العباد نعمه 5- یا من لا تبلغ الخلائق شکره 6- یا من لا تدرک الافهام جلاله 7- یا من لا تنال الاوهام کنهه 8- یا من العظمة و الکبریاء ردائه 9- یا من لا ترد العباد قضائه 10- یا من لا ملک الا ملکه 11- یا من لا عطاء الا عطائه»

 

اما ظاهرا با تحقیق بیشتر معلوم می شود تعدادی از اسماء در این دعا تکرار شده اند و 995 اسماء حسنای الهی در این دعا وجود دارد.

این مکرّرات به شرح زیر هستند:

یا من هو بمن عصاه حلیم هم در بند 18 آمده است و هم در بند 96

یا من لم یتخذ صاحبه و لا ولدا در بندهای 62 و 84

یا نافع در بندهای 9 و 32

یا من هو بمن رجاه کریم در بند های 18 و 96

یا من فضله عمیم در بندهای 48 و 98

یا انیس من لا انیس له در بندهای 28 و 59

چرا به امام رضا علیه السلام امام غریب گفته مى شود؟

برخی افراد که نگاهشان به همه چیز نگاه مادی است، با دیدن سنگ فرش و گنبد و بارگاه حرم حضرت ثامن الحجج می گویند: این امامی که چنین گنبد و مناره ای دارد کجا غریب است، باید به ائمه بقیع، «غریب» بگوییم که هیچ شمع و چراغی بر مزارشان روشن نیست و قبور مطهرشان گرفتار وهابی های ملعون است.

در مورد غربت ائمه اطهار علیهم السلام باید بدانیم آن بزرگواران در زمان حیاتشان هرگز به تجملات و زر و زیور دنیا  توجهی نداشتند تا چه رسد به بعد از ممات. که داشتن گنبد و بارگاه با عظمت را موجب فخر و مباهات بدانند و نداشتن آن را منقصت!

البته وظیفه مهمی درباره مزار مطهر آن بزرگواران بر دوش ماست که آن مکان های مقدس را محل عبادت و ذکر خدای متعال قرار دهیم و کتاب عزیز را تلاوت کنیم و آنجا را آباد کنیم و بدانیم که آنجا محل حضور انبیاء و اولیاء است و قبور مطهر آن امامان پاک مطاف ملائکه و فرشتگان مقرب درگاه خداست.

از این جهت که مقام ولایت، همیشه از دسترس فهم انسان ها دور است و حجاب بزرگی بین آن عرشیان و ما فرشیان برقرار است، همه امامان غریب هستند. اما امام رضا علیه السلام در زبان خود اهل بیت غریب خوانده شده است و این عنوان را خصوصا به ایشان اطلاق کرده اند. بزرگان علما وجوهی برای این نکته ذکر فرموده اند که چهار وجه از آنها را بیان می کنیم:

 

ذوّاق

 

در روایت داریم که «إن الله یبغُضُ کُلَّ مطلاقٍ ذَوَّاق» یعنی: خدای متعال دشمن می دارد آن انسانى را که خیلى طلاق در زندگى‏اش هست و زن را بازیچه شهوات خودش قرار داده.

 

 

برخی فکر کرده اند منظور از ذوّاق یعنی کسی که چند تا همسر اختیار کند و زنان متعدی داشته باشد حالا چه دائم و چه موقت. اما این حدیث در کتب حدیثی در ابواب مربوط به طلاق آمده است و منظور از «ذوّاق» کسی است که زن می گیرد و طلاق می دهد، مدتی با این است و طلاقش مى‏ دهد، مدتی با یکى دیگر مى‏ رود و آن را هم طلاق می دهد. مدام زن می گیرد و طلاق می دهد.

 

 

در متن حدیث هم قبل از کلمه ذواق کلمه «مطلاق» آمده است.

بنابراین نباید توهم کرد که زنان متعدد داشتن ذوّاق بودن است، و هر کسی به دنبال همسر دوم بود ذواق است و به دنبال چشیدن مزه این و آن است. ازدواج خوب است و محبوب خدای متعال. این طلاق است که بد است و حلال مبغوض خداست. و چقدر بد است که کسی مدام ازدواج کند و مدام طلاق بدهد.

قبض و بسط

در بادى نظر گمان مى‏ رود که باسط مقدم بر قابض باشد. و لکن قرآن مجید فرموده است: وَ اللَّهُ یَقْبِضُ وَ یَبْصُطُ (یبسط) وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ _{(بقره 245)}. و در ادعیه نیز قابض بر باسط مقدم است «یا قابض یا باسط».

سرح العیون فی شرح العیون - عین 47

عین فی ان النفس العاقلة تحدث فی الاربعین غالبا (47)

سرح العیون فی شرح العیون - عین 28

عین فی ادراک النفس حقائق الأشیاء(28)

سرح العیون فی شرح العیون - عین 27

عین فی خروج النفس من القوة الى الفعل و فی مخرجها (27)

اربعین کلیمی

نامه ‏ها برنامه ‏ها، ص15:

حال که ماه ذوالقعده در پیش است رندان خدا یک اربعین به زندان مى‏ نشینند، یعنى از اوّل آن تا دهم ذى الحجّه اربعین‏ کلیمى‏ دارند. وَ واعَدْنا مُوسى‏ ثَلاثِینَ لَیْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِیقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِینَ لَیْلَةً. خواجه حافظ گوید:

دروس معرفت نفس - درس هشتم

در این درس پرسشى داریم و آن این که دوستان گرامی ام که افتخار در حضورشان را دارم بفرمایند: در این سراى هستى که هستیم آیا هر یک از ما برخى از این سرا هست یا نیست؟