طلبگی، احساس خوشایند پروانگی

یادداشت های علمی یک طلبه

طلبگی، احساس خوشایند پروانگی

یادداشت های علمی یک طلبه

عباس ذوالقدری
سایت قبلی 2baleparvaz.ir
کانال تلگرامی قبلی menbardigital@

امام صادق علیه السلام فرمود: مَنْ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ وَ عَمِلَ بِهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ دُعِیَ فِی مَلَکُوتِ السَّمَاوَاتِ عَظِیماً فَقِیلَ تَعَلَّمَ لِلَّهِ وَ عَمِلَ لِلَّهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ (الکافی، ج‏1، ص: 36) یعنی: هر که براى خدا علم را بیاموزد و به آن عمل کند و به دیگران بیاموزد در ملکوت آسمانها عظیمش خوانند و گویند: آموخت براى خدا، عمل کرد براى خدا، تعلیم داد براى خدا.

امیرالمومنین علی علیه السلام فرمود: مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَلْیَبْدَأْ بِتَعْلِیمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْلِیمِ غَیْرِهِ وَ لْیَکُنْ تَأْدِیبُهُ بِسِیرَتِهِ قَبْلَ تَأْدِیبِهِ بِلِسَانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا أَحَقُّ بِالْإِجْلَالِ مِنْ مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِمْ (نهج البلاغه، حکمت 73)
یعنی: کسی که خود را رهبر و امام مردم قرار داد باید قبل از تعلیم دیگران به تعلیم خود پردازد و پیش از آنکه به زبان تربیت کند، به عمل تعلیم دهد. و آن که خود را تعلیم دهد و ادب کند، به تعلیم و تکریم سزاواراتر است از آن که دیگری را تعلیم دهد و ادب آموزد.

منوی بلاگ
شنبه, ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ۰۲:۰۹ ب.ظ

مقدمه سرح العیون فی شرح العیون + شرح

مقدمه الطبعة الثانیة

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین

قال الله (تعالی شانه): وَ لا تَکُونُوا کَالَّذینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ (سوره الحشر، الآیه 20)

و قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: «أعلمکم بنفسه أعلمکم بربّه» (الغرر و الدرر لعلم الهدی الشریف المرتضی، ط مصر، ج2، ص329)

و قال الوصی الامام امیرالمومنین علی علیه السلام: کُلُّ وِعَاءٍ یَضِیقُ بِمَا جُعِلَ فِیهِ إِلَّا وِعَاءَ الْعِلْمِ فَإِنَّهُ یَتَّسِعُ بِه (نهج البلاغه باب المختار من حکمه علیه السلام)

و أقول: إن من سفه نفسه فهو أظلم الناس بنفسه، و إن إحیاء النفوس من موت الجهل، و إیقاظها من نوم الغفله و اخراجها من الظلمات إلی النور، أنما هی من شأن السفراء الهیه، و ممّن اقتفی بهم علی هدیهم، و قد قال – علت کلمته - : یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اسْتَجیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْییکُم

ثم ایها القاری الکریم انّ ذلک الکتاب القیّم القویم الذی بین یدیک کتاب علّیینی یشهده المقرّبون، ألا و هو «سرح العیون فی شرح العیون» یبحث عن النفس الناطقه الانسانیه فی ست و ستین عیناً، و قد کان الحری به ان یطبع علی هذا الاسلوب الجمیل الذی بین یدیک، فعلینا أن نهدی شکرنا الجزیل إلی ساحه أصدقایی العالمین المکرّمین فی مرکز النشر التابع لمکتب الاعلام الاسلامی، الذین قد بذلوا الجدّ و الجهد فی طبع کثیر من المصنفاتی و نشرها بأحسن اسلوب مرغوب، و اتمّ وجه مطلوب (جزاهم الله عن الإسلام و المسلمین خیر جزاء العلماء العاملین) قوله سبحانه: إِنَّا لا نُضیعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلاً

 

قم – حسن حسن زاده آملی

23 ذی قعده 1420 ه ق= 10/12/1378 ه ش



مقدمة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏

الحمد لمن علّم بالقلم علّم الانسان ما لم یعلم و الصلوة و السلام على أئمّة الأمم سیما على سیدهم الخاتم و آله الهادین الى الطریق الأمم و على من اتبع هدیهم من العرب و العجم.

و بعد فهذه «عیون مسائل النفس» اجرى رب ن و القلم على عبده الحسن الآملی و انعمها علیه و اکرم، یهدیها الى بغاة معرفة النفس من أولى الهمم.

نبتدئ بذکر کلمات قرآنیة و روائیة تبرّکا و حضّا على الإهتمام بمعرفة النفس، و هی ما یلی:

قال اللّه تعالى شأنه: وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِی عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ کِتاباً یَلْقاهُ مَنْشُوراً اقْرَأْ کِتابَکَ کَفى‏ بِنَفْسِکَ الْیَوْمَ عَلَیْکَ حَسِیباً (الإسراء 14 و 15).

و قال عز من قائل: وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ‏ (الحشر 20).

و فی أمالی علم الهدى الشریف المرتضى: ان بعض ازواج النبیّ- صلّى اللّه علیه و آله- سألته متى یعرف الانسان ربه؟ فقال: اذا عرف نفسه. (ج 1 ص 274 ط مصر).

و فیه أیضا انه صلّى اللّه علیه و آله و سلّم قال: اعلمکم بنفسه اعلمکم بربه (ج 2 ص 329 ط مصر).

و فی غرر الحکم و درر الکلم للعالم الأوحدی عبد الواحد الآمدی عن الوصی أمیر المؤمنین علی علیه السلام: العارف من عرف نفسه فاعتقها و نزّهها عن کل ما یبعّدها.

و فیه أیضا عنه علیه السلام: عجبت لمن ینشد ضالّته، و قد اضلّ نفسه فلا یطلبها.

و فیه أیضا عنه علیه السلام: لا تجهل نفسک فان الجاهل معرفة نفسه جاهل بکل شی‏ء.

 رووا عن امام الملک و الملکوت جعفر بن محمد الصادق علیه السلام فی تفسیر قوله سبحانه فی سورة الانسان‏ «وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً» انه فسّره بقوله: «یطهّرهم عن کل شی‏ء سوى اللّه إذ لا طاهر من تدنّس بشی‏ء من الأکوان إلّا اللّه» کما فی تفسیر مجمع البیان لأمین الاسلام الطبرسی.

قال صاحب العوارف: قال الصادق علیه السلام: إن اللّه اختر عنی من ذاته و انا غیر منفصل عنه إذ نور الشمس غیر منفصل عنها، ثم نادانی بی، و خاطبنی منّی ثم قال لی: من انا منک و من انت منّی؟ فأجبت بلطافتی أنت کلّی واصلی، منک ظهرت وفّی اشرقت، انا کلمتک الأزلیة و فطرتک الذاتیة، کنانی قدیم و عیانی محدث، من عرفنی وصفک، من اتصل بی وصفنی عزتک، لست غیری فیکون اعدادا، و لا من شی‏ء خلقتنی فیکون معادی الى ما سواک، کنت قبل رتقا و فی ذاتک حقا فاطلقتنی و لم تفصلنی فانت منی بلا تبعیض، و انا منک بلا حول، انت منی باطن و انا منک ناطق، فبی تحمد، و انا البعض و انت الکل، و انا معکم اسمع و أرى.

فی الکافی باسناده الى ابی بصیر عن الامام أبی عبد اللّه الصادق علیه السلام:

انّ روح المؤمن لأشدّ اتصالا بروح اللّه من اتصال شعاع الشمس بها (ج 2 ص 133 من المعرب).

الباب السابع عشر من معالم الزلفى للمحدث البحرانی: سعد بن عبد اللّه القمی فی بصائر الدرجات باسناده عن المفضل بن عمر عن أبی عبد اللّه علیه السلام: مثل روح المؤمن و بدنه کجوهرة فی صندوق اذا اخرجت الجوهرة منه اطرح الصندوق و لم یعبأ به. قال: ان الارواح لا تمازج البدن و لا تواکله، و انما هی اکلیل البدن محیطة به.


شرح کتاب «سرح العیون فی شرح العیون» توسط آیت الله صمدی آملی

۹۷/۰۴/۳۰
عباس ذوالقدری

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">