طلبگی، احساس خوشایند پروانگی

یادداشت های علمی یک طلبه

طلبگی، احساس خوشایند پروانگی

یادداشت های علمی یک طلبه

عباس ذوالقدری
سایت قبلی 2baleparvaz.ir
کانال تلگرامی قبلی menbardigital@

امام صادق علیه السلام فرمود: مَنْ تَعَلَّمَ الْعِلْمَ وَ عَمِلَ بِهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ دُعِیَ فِی مَلَکُوتِ السَّمَاوَاتِ عَظِیماً فَقِیلَ تَعَلَّمَ لِلَّهِ وَ عَمِلَ لِلَّهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ (الکافی، ج‏1، ص: 36) یعنی: هر که براى خدا علم را بیاموزد و به آن عمل کند و به دیگران بیاموزد در ملکوت آسمانها عظیمش خوانند و گویند: آموخت براى خدا، عمل کرد براى خدا، تعلیم داد براى خدا.

امیرالمومنین علی علیه السلام فرمود: مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَلْیَبْدَأْ بِتَعْلِیمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْلِیمِ غَیْرِهِ وَ لْیَکُنْ تَأْدِیبُهُ بِسِیرَتِهِ قَبْلَ تَأْدِیبِهِ بِلِسَانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا أَحَقُّ بِالْإِجْلَالِ مِنْ مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِمْ (نهج البلاغه، حکمت 73)
یعنی: کسی که خود را رهبر و امام مردم قرار داد باید قبل از تعلیم دیگران به تعلیم خود پردازد و پیش از آنکه به زبان تربیت کند، به عمل تعلیم دهد. و آن که خود را تعلیم دهد و ادب کند، به تعلیم و تکریم سزاواراتر است از آن که دیگری را تعلیم دهد و ادب آموزد.

منوی بلاگ
يكشنبه, ۲۴ تیر ۱۳۹۷، ۱۱:۲۶ ب.ظ

نکاتی درباره دعای عدیله

در کتاب کیمیای محبت که درباره شیخ رجبعلی خیاط نوشته شده است در جایی سفارش به خواندن دعای عدیله و سوره حشر بعد از نماز صبح شده است. اما دعای عدیله چیست؟


علامه حسن زاده آملی در نکته 134 کتاب هزار و یک نکته فرموده اند:

دعاى عدیله را از این جهت عدیله گویند که انسان در هنگام موت پناه می برد به خدا از عدول از ایمان «و فى دعاء اول لیلة من رجب من مصباح شیخ الطائفة: اللهم انى اعوذ بک من العدیله عند الموت»، دعاى معروف عدیله را منسوب به امیر المؤمنین على علیه السلام دانسته ‏اند و مرحوم حاج میرزا ابراهیم سبزوارى بر آن شرحى حکیمانه و عارفانه نوشته است، راقم گوید سیاق دعا به اعلى صوت خود فریاد مى ‏کشد که از منشئات بعضى از علماى امامیه است فتامل. (نکته 851).

 

درباره مأثور نبودن این دعا خود مرحوم شیخ عباس قمی هم پس از نقل آن در مفاتیح الجنان فرموده است:

«و اما اینکه این دعا ماثور است یا از منشآت علما است خِرّیت صناعت علم حدیث و روایت و جامع شمل اخبار ائمه علیهم السلام عالم متبحر خبیر و محدث ناقد بصیر شیخنا الاکرم و المحدث الاعظم مولانا الحاج میرزا حسین النوری نور الله مرقده فرموده و أما دعاء العدیلة المعروفة فهو من مؤلفات بعض أهل العلم لیس بمأثور و لا موجود فی کتب حملة الأحادیث و نقادها»


خاصیت این دعا چیست؟

خاصیتش این است که انسان ایمانش را از شیطان حذف می کند و شیطان موفق نمی شود که ایمان انسان را به سرقت ببرد. یعنی شخصی که مقید به خواندن این دعا در تعقیبات نمازها و سایر اوقات باشد، در حالت احتضار ایمانش محفوظ می ماند. در روایات داریم که ایمان بر دو نوع است؛ ایمان مستقر و ایمان مستودع. برخی ایمانشان مستقر و ریشه دار نیست و عاریتی است. با خواندن این دعا می توان ایمان خود را از شر شیطان حفظ کرد.

 

با توجه به اینکه حضرت علامه حسن زاده آملی و مرحوم شیخ عباس قمی به نقل از محدث نوری فرموده اند: این دعا مأثور نیست، باز هم خواندن آن ایرادی ندارد؟

قبلا در این مطلب که آن هم از حضرت علامه حسن زاده آملی است گفته شده است لزومی ندارد که دعا مأثور باشد. هر چند دعاهای مروی از ائمه اطهار دارای مضامین عالی هستند، اما به این معنا نیست که هیچ کس حق دعا کردن ندارد و حتما باید در دعا عین الفاظی را که اهل بیت به کار برده اند استفاده کزد.


نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">